Чархий (1900-1979) - мумтоз адабиётимизнинг асосий вазни - арузда ва классик шеъриятнинг турли жанрларида муваффақиятли ижод этган ва уни ривожлантирган истеъдодли шоирдир. У Муқимий адабий меросини тўплаш ва авайлаб-асраш ишига муносиб ҳисса қўшган. У яратган қўшиқлар ўзининг оҳанграбоси ва нафислиги, ҳаё ва андишага лиммо-лимлиги билан тингловчи қалбини ўзига ром этади.

Мумтоз адабиётимизнинг энг яхши анъаналарини янги тарихий даврда давом эттирган шоир Асқарали Ҳамроали ўғли Чархий Қўқонда 1900 йилда таваллуд топди. Бошланғич маълумотни эски мактабда олган Асқарали отасидан ҳуснихат машқ қилишни, онасидан эса шеър ёзишни ўрганди. Бўлғуси шоир Ҳофиз, Саъдий, Навоий, Бедил ғазалларини меҳр билан ўқиди. Сулаймонқул Рожий, Мирза Ҳўқандий каби қўқонлик шоирлардан аруз вазни қоидаларини ўрганди, кўпроқ ҳажвиётга мойиллик кўрсатди.

У Октябрь тўнтаришидан кейин Чархий тахаллуси билан шеърлар ёзиб юрган бўлса-да, уларни узоқ вақтгача матбуотда эълон қилмади.

Айниқса, у яратган қўшиқлар ўзининг оҳанграбоси ва нафислиги, ҳаё ва андишага лиммо-лимлиги билан тингловчи қалбини ўзига ром этади. Хусусан, унинг Акмал ва Комила исмли икки ёшнинг беғубор муҳаббатига бағишланган «Қиёлаб ўтди» қўшиғи машҳур бўлиб кетган:
Тонг чоғи сарвинозим аста қиёлаб ўтди,
Тушгач нигоҳи менга, таъзим бажолаб ўтди...

Чархий мумтоз адабиётимизнинг асосий вазни - арузда ва классик шеъриятнинг турли жанрларида муваффақиятли ижод этган ва уни ривожлантирган истеъдодли шоирдир. У кўп йиллар давомида Қўқондаги Муқимий уй-музейида илмий ходим бўлиб ишлаб, Муқимий адабий меросини тўплаш ва авайлаб-асраш ишига муносиб ҳисса қўшган.

1975 йилда Чархийга «Ўзбекистон халқ шоири» деган фахрий унвон берилган. Чархий истеъдодли ғазалнавис, ажойиб қўшиқчи-шоир сифатида ихлосмандлари хотирасида ўчмас из қолдирган.

У 1979 йил 18 декабрда Қўқонда вафот этган.

Чархий 1938-1939 йиллардан бошлаб Қўқонда чоп этилган «Янги Фарғона» газетасида, «Муштум» журналида фаол қатнаша бошлади. Шоир «Ширин ва аччиқ» (1959), «Шеърлар» (1966), «Алихўжа ва Хўжаали» (1970), «Девон» (1972) номли китобларини ўқувчиларга тақдим этди. Чархий ижодида лирик шеърлар билан бир қаторда, ҳажвий шеърлар ҳам алоҳида ўрин тутади.